بررسی رابطه کیفیت و ساختارسرمایه اجتماعی در بهبود عملکرد سازمانی
21 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
امروزه جوامع بشری بر این نکته کاملاًواقف می باشند که تنها راه برای نیل به پیشرفت و توسعه ، بهره وری از تمام وجوه سرمایه هایی است که در اختیار دارند . سرمایه ذکر شده ، تنها شامل مال، ثروت، پول و دارایی نیست. بلکه توانایی ها، استعدادها، علاقه مندی ها و حتی بینش یک فرد نیز جزء سرمایه های او به شمار می رود، سرمایه هایی که برای یافتن آنها باید درکی عمیق و بینشی وسیع داشت. یکی از وجوه سرمایه "سرمایه اجتماعی " می باشد. اصطلاح سرمایه برای ثروت انباشته (بویژه آنچه برای تولید بیشتر است) به کار می‌رود و کلمه اجتماعی در سرمایه اجتماعی نشان می‌دهد که منابع درون شبکه‌های کسب و کار یا شبکه‌های فردی، دارایی‌های شخصی محسوب نمی‌شوند و هیچ فردی به تنهایی مالک آنها نیست. سرمایه اجتماعی روابطی است که انسان با کسانی که می‌شناسد برقرار می‌کند. یعنی اندازه، کیفیت و گوناگونی شبکه‌های کسب و کار و شبکه‌های ارتباطی شخصی که انسان در آنها نقش دارد. سرمایه اجتماعی مفهومی فرارشته ای است که اخیراً مورد توجه بسیاری از رشته های علوم انسانی قرار گرفته است. این مفهوم در واقع پل ارتباطی مهمی بین اقتصاد، جامعه شناسی و علوم سیاسی است که با نگرشی جدیدتر به بررسی ارزش های اجتماعی، به ویژه ارتباطات مردمی برای دستیابی به اهداف مشترک در سطح کلان می پردازد کند. در این مقاله سعی بر ان شده است نقش سرمایه اجتماعی در بهبود عملکرد سازمانی مورد بررسی قرار بگیرد زیرا انسان‌شناسان و جامعه‌شناسان عموماً روی این نکته وقوف و تأکید دارند که زیربنای حرکت به سمت توسعه در هر جامعه نحوة مواجهه با مسئله همکاری و تعاون است.